|
|||||||
|
|
|
|||||
|
|
|||||||
|
|
 |
h. ahmet güneş |
||
|
|
BERFİN’E YAZILAR YA DA “YIKILIYOR HER ŞEY YIKILIYOR” 1
nisan ben
insanda alışkanlık yaparım, tütün gibi, beni ceplerine almadan ve yürürken
dudaklarına yerleştirmeden ve zehrinden soluyup ciğerlerini kirletmeden sokağa
çıkmaz insanlar,bu yüzden kendimi insanlığın baş düşmanı ilan ediyorum,
doğrusunu sen söyledin berfin ve anladım ki, benim varacağım yer senin başladığın
noktadır. 3
nisan odamdayım
berfin. ancak bir masa ve kanepeyi sığdırabildiğim, masayı kullanmak için sandalyeyi
de karşısına indirdiğimde odanın diğer yarısına ancak ya kanepenin üzerinden ya
da sandalyenin üstünden atlayarak ulaşabildiğim, metrekaresini bir türlü
hesaplayamadığım, dört duvar arasına sıkıştırılmış ve gecenin bu saatinde daha
da daralan, kişisel tarihimi köşedeki örümcek ağlarında işlediğim,
uyuyamadığım, herşeyi yıktığım ve her şeyi yeniden inşa ettiğim, bana kendimi
sevdiren ve kendimden nefret ettiren, parçalandığım ve bütünlendiğim;
yargıladığım ve yargılandığım, hürrüyetime ve cesaretime dair yazılar
yazdığım... odamdayım. "yoku"m. ....... şimdi
o karşımda oturuyor berfin. ayaklarından saç tellerine kadar ağır bir mağlubiyetin
ezikliği içerisinde damla damla eriyor. yenildi ya da yenilmek üzere. bir hamlen daha
onu mat eder. hamleni yap berfin. yap ki "vezir"in ve "kale"nin
hucumunda "şah"ın bir "piyon"la savunulamayacağını anlasın.
galibiyetin "yenilgi yenilgi büyüyen" bir zafer olduğunu fark etsin. en
büyük kazancımızın aslında yenilmek olduğunu bilsin. 4
nisan her
şeyin boşlukta olduğu bir uçurumda mekan yoktur berfin. mekan boşluktur. anlıyor
musun? boşluk. "boşluk" kelimesini zihninde binlerce defa tekrarla berfin.
hissedeceksin ki “o” harfi bulunduğu mevkiden gözlerine inecek ve sadece gözlerini
değil, bedenini, ruhunu da içine alacak, mekanlaşacak, yerden gökyüzüne doğru
genişleyerek yükselecek ve her şey, her şey dilimize ait özelliklerden olan türkçe
bir kelimenin sadce ilk hecesinde bulun(a)bilen iki ünlüden kalın olanı olacak. ........ biz
kendi dünyamızın insanıyız berfin. anlamak ama anlaşılmamak adlı bir gezegenin
yerçekimsiz mekanında yaşıyoruz. (mu) ? on
sekiz yaşında modernist bir genç kız yanında yürüdüğü a-modernist aneysinin
çarşafına bastı. aneysi düştü. "yıkılıyor
her şey yıkılıyor." seyrettiği
çizgi filmden sonra yemek kaşığını himen’in kılıcı yapan çocuk kahraman
oldu.kahraman öldü. "yıkılıyor
her şey yıkılıyor." yağmur
yağdı. çamur oldu. güneş doğdu. çamur kurudu. kış gitti. yaz geldi. adam hep
aynı kaldırımda gitti. geldi. kaldırım bitti. "yıkılıyor
her şey yıkılıyor." mecnun
leyla’ya aşık olmadı. leyla da mecnun’a. mecnun "mevla" demedi. "yıkılıyor
her şey yıkılıyor." yılan
geldi arkadaşımı soktu. yılan bin yaşadı. "yıkılıyor
her şey yıkılıyor." arabasına
bindi. yola çıktı. kırmızı ışıkta durdu. yeşilde geçti. plaja indi. mayosunu
giydi. denize girdi. kadın soyundu. "yıkılıyor
her şey yıkılıyor." sabah
oldu. uyandı. tuvalete gitti. kahvaltı etti. gazete okudu. dışarı çıktı.
gezditozdueğlendi. öğle oldu. eve geldi. yemek yedi. çay içti. dışarı çıktı.
gezditozdueğlendi. akşam oldu. eve geldi. yemek yedi. çay içti. dışarı çıktı.
gezditozdueğlendi. gece oldu. eve geldi. uyudu. sabah oldu. uyandı... "yıkılıyor
her şey yıkılıyor." masasında
kendisiyle boğuşan muharrir yenilgiyi hazmedemedi. sigara yaktı, içti. sigara yaktı,
içti.sigara yaktı, içti. sigara bitti. "YIKILIYOR
HER ŞEY YIKILIYOR" -bir
günün sonuna düşülmüş dipnot- hangi
denizde tutuldun bu kum fırtınasına üzerine
çölü örten bu el, hangi el ve
çölünde üzerine akan bu sel hangi
bulutun kusmuğudur. Altını
imzalıyorum ölümümün Ne
bir intihar Ne
de ölüm bu Yaşamak
gibi yaşamak.
|
