yasin güngör

Hüzün Seli

dalgalardayım

denizin ortasında

az bulutlu gün ve geceler

su alıyor gemi

.

güneş güzel görünüyor ama batacak

mermi deliklerine parmaklarımı tıkarken

batmamak için

küreklere asılıp yön veremiyorum bu kez de

.

hani derler ya falcılar

islenmiş yüreğimi kahve telvesi sanıp

fal bakıyorum kendime

üç vakte kadar

yol görünüyor

.

bilmek yetmiyor öğreniyorum kendimi kendimden

ve ruhların krallığında isyana kalkıyor cenazem

örtüyorum toprak toprak

örtüyorum yaprak yaprak

son bahar mı

sanırım son sonbaharı gönlümün

ilkbahar çoşkusuyla veda ediyorum geceye

dağlarda güvercinleri vuruyorlar

kanıyor elleri şiirin

gülümsüyorum kendime umarsız

heybeme alıyorum biraz kelimelerimi

ve tutunuyorum deniz diplerinde

köksüz bitkilerin yapraklarına

dalga vuruyor saçlarıma

dalga vuruyor saçlarına

ve üşüyorum sebepsiz

yanarken yüreğim

.

sonbahar

yaprak dökümü

inkâr ettim

ama dökülüyorum bu bahar işte..

.

hele bir mezarıma gireyim

örter dost rüzgar toprak ve yaprak

.

ölüm de bir sevgilidir

uyku ölümüdür ömrün

ellerinde dirilir

doğar onunla ölenler sabaha

aman, hüznü postalanmış bir mektup

gibi alma benden yana

.

sordun söyledim ama üzülmeyesin

sevinçleri üretmeli kelimeler

sevinmeli yüreğince her insan

aman, katmayayım düşüncelerine hüznümü

ve bir gün gelecek yine nisan